W dniach 29 grudnia 2009 do 2 stycznia 2010 odbyło się XXII Europejskie Spotkanie Młodych w Poznaniu organizowane przez Wspólnotę braci z Taizé. My też tam byliśmy :)
Oto krótkie relacje i świadectwa młodych pielgrzymów:
W jednej z książek o Taizé przeczytałam: „Głębia spotkania europejskiego jest być może mniejsza niż w Taizé, ale jest coś bardzo prawdziwego w takim przebywaniu ludzi ze sobą.” I chyba jest coś prawdy w tym zdaniu. Tłumy, jakie są na Spotkaniach europejskich dodają otuchy i może sprawiają, że czasem ciężko o skupienie. W zeszłym roku zastanawiałam się, ile osób z Krakowa zdecyduje się na wyjazd do Poznania, bo przecież to już nie Genewa czy Bruksela, żeby móc coś pozwiedzać i cieszyć oczy wspaniałymi widokami europejskich miast. Jednak zostałam zaskoczona, bo na wyjazd zapisało się ponad 100 osób z punktu Na Miasteczku. Nasz wyjazd z Krakowa na Spotkanie Europejskie do Poznania dał świadectwo, jaki sens jest takich spotkań, bo przecież pojechaliśmy, by wspólnie modlić się z tysiącami młodych osób i umocnić się w swoim zaangażowaniu.
Za rok kolejne spotkanie w Rotterdamie, a może warto wybrać się w między czasie do wioski Taizé we Francji? Gorąco polecam! Więcej informacji o spotkaniach na stronie www.taize.fr
Aneta
Jestem klerykiem i bardzo się cieszę, że Pan dał mi przeżyć te dni! Dla mnie było to jakieś doświadczenie duszpasterskie i cieszę się, że mogłem modlić się z tyloma młodymi ludźmi, którzy widać, że szukają Jezusa i że On naprawdę ich fascynuje! Jednak trochę mi brakowało skupienia i ciszy na halach przed modlitwą. A tak to było OK!
Brat kleryk
Osobiście podobało i podoba mi się to, że pieśni które śpiewaliśmy na spotkaniach modlitewnych wciąż w głowie szumią i szumią często uspokajająco.
Bartek

W Poznaniu pierwszy raz w życiu uczestniczyłam w Spotkaniu Młodych
Taizé. Było ono dla mnie niesamowitym przeżyciem. Zaskoczyła mnie
przeogromna radość, otwartość i entuzjazm napotkanych ludzi - ciągle,
przez całe 5 dni, nie słabnąc ani na chwilę! Mijający czas był pełen
wesołych inicjatyw, wspólnie śpiewaliśmy, tańczyliśmy, graliśmy w
rozmaite gry. Wszystko w wielu językach. A nawet, gdy nie wystarczało
ich znajomości, nadrabiały to ogromne pokłady dobrej woli i
życzliwość
innych, którzy chętnie zgadzali się zostawać tłumaczami. Zachwyciła
mnie różnorodność ludzi z różnych części świata, ich planów,
marzeń i
historii.
Najważniejszą rolę na spotkaniu odgrywała modlitwa - śpiew kanonów
oraz lektura rozważań braci z Taizé. Zwróciły one uwagę na
konieczność
trwania w życiu przy tak podstawowych wartościach, jak ubóstwo
duchowe, otwarcie się na innych dla Boga. Modlitwa przyniosła mi
ogromny pokój, który pozostał nawet po powrocie do domu, potem do
akademika w Krakowie i całego zamętu, który zwykle towarzyszy mi
podczas studiów:) Kanony z Taizé nadal dźwięczą w głowie, wracają w
chwili zamyślenia i przez to pomagają mi cały dzień trwać przy Bogu, w
nauce, pracy, rozrywkach. Aby żyć tylko dla Niego!
Magda
 

Jestem tu, by wielbić, jestem na kolanach! Jestem szepcząc: Pan moj i Bóg moj! Jesteś mym pragnieniem, Wszystko, co jest cenne, Zachwyca mnie cudowność Twoich słów! To jedna z pieśni, którą studenci krakowscy 5 grudnia w Kościele NMP z Lourdes wychwalali Stwórcę. Atmosfera była tak niesamowita, iż niektórzy unosili się nad Ziemią. Wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania Studenckiego Uwielbienia wielkie Bóg zapłać. A tak to wyglądało w filmowym skrócie:

Więcej można znaleźć na stronie: http://uwielbienie.blogspot.com/