Biznesmen, który się umartwia? Czemu nie!
Staraliśmy się przypomnieć sobie, że w epoce konsumpcji asceza i zaduma są wciąż możliwe i nie trzeba  koniecznie utożsamiać ich z biczem i "memento mori". W naszej wielkopostnej refleksji pomogła nam metafora, stworzona na potrzeby tego spotkania. Metaforą był "ascetyczny wózek nowego człowieka" - w narysowany na dużym brystolu wózek każda z trzech grup wpisywała te cytaty złotych myśli i te nazwy przedmiotów, postaw, cnót, które szczególnie chcieliśmy "zabrać ze sobą" na czas Wielkiego Postu. (Nawiasem mówiąc, niepowtarzalna okazja, by mimo skromnego budżetu studenta załadować "zakupowy" wózek do pełna).

20 stycznia roku bieżącego Oaza DA Na Miasteczku spotkała się na modlitwie. Co wnikliwsi skojarzą pewnie tę datę z czasem "przed sesją". I owszem, spotkanie modlitewne zostało przewidziane na tę akurat środę z pełną premedytacją. Po pierwsze bowiem, nie wstydzimy się przyznać do hasła, że "jak trwoga, to do Boga"(bo i do kogo mielibyśmy się zwrócić, jak nie do Niego?). Po drugie, wiemy, że jeżeli domu Pan nie zbuduje, na próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą. Po trzecie wreszcie, wszystkim studentom potrzeba przed sesją pokoju, którego Pan Jezus hojnie użycza i to do spraw stokroć ważniejszych niż egzaminy.

Ela

Środa, 25 listopada – kolejne spotkanie całej wspólnoty. Tym razem odwiedzili nas członkowie Domowego Kościoła – „rodzinnej” gałęzi Ruchu Światło-Życie. Mówili długo – ale, dla mnie osobiście, świadectwo tych małżeństw (z długoletnim stażem jak i „świeżo upieczonych”) okazało się bardzo ważne. W naszym zwariowanym świecie dobrze jest usłyszeć i zobaczyć (choćby i kolejny raz), że można żyć w małżeństwie miłością i szacunkiem, ciągle pogłębiać swoją więź i, po prostu, być szczęśliwym we dwoje (nawet jeśli to oznacza wysiłek i pracę nad sobą). Dziękujemy.

 28 października odbyło się pierwsze tematyczne spotkanie Oazy. Punktem wyjścia dla rozmów stała się szeroko rozumiana samotność. Zastanawialiśmy się, czy wybieramy ją sami, czy też padamy jej ofiarą (a może jedno i drugie – tak jak we fragmencie filmu „Into the wild”, którego fragmenty oglądaliśmy). Ile kosztuje mnie relacja z drugim człowiekiem i czy „opłaca mi się” podjąć jej trud? Dawać i brać – dwie ważne umiejętności, które ciągle zdobywamy żyjąc w różnych wspólnotach.

„Mądrość… a ja jej nie rozumiem…”

we mnie ona budzi setki pytań i niejasnych odpowiedzi… czy jej rozumienie jest wrodzone czy nabyte w trakcie podróży życia?... a może po prostu  jest tylko dla wybranych i szczególnych osób posiadających coś czego ja nie mam?... a może zależy jak mawiał komediopisarz Antyfanes od osobowości, wiedzy i  samokontroli? Jeżeli też masz olbrzymią ilość pytań albo już wszystko wiesz przyjdź koniecznie na nasze spotkanie. Zapraszamy już w tą środę (6.01) na spotkanie Oazy o godzinie 21 w kawiarence na poddaszu (zaraz po Eucharystii o 20.00) !!!